Ludzie błędnie pojmują istotę szczęścia, gdyż uważają, że życie jest doskonałe dopiero wtedy, gdy doświadcza się wyjątkowych rzeczy. Sądzą, że osiągnięcie spełnienia i satysfakcji musi wiązać się nadzwyczajnością, przez co w mniejszym stopniu doceniają to, co przyziemne oraz codzienne, a idealizują niedostępne.