Należy zaznaczyć w tekście:

• „Spokój w moim wnętrzu emanował na zewnątrz. Byłam zmęczona i bardzo słaba, lecz nawet te uczucia miały w sobie coś ze spokoju”.
• „Naprawdę mi przykro z powodu tamtego - powiedział. - Wydawało mi się, że próbujesz mnie zranić, i dałem się ponieść. Przepraszam”.
• „Zamknęłam oczy. I co się stało? spytałam”.
• „Powinienem był zrobić to od razu. Niepotrzebnie cię narażałem na ten cały stres, to było zwykłe tchórzostwo”.
• „Milczeliśmy przez kilka sekund. Czułam błogie zmęczenie, jakby wszystkie komórki w moim ciele jedna po drugiej zapadały w głęboki sen”.
• „Ale kocham cię, wiesz? Oczywiście, że cię kocham. Przepraszam, że nie powiedziałem ci tego wcześniej, ale nie byłem pewien, czy chcesz to usłyszeć. Przepraszam”.
• „Uśmiechnęłam się. Oczy wciąż miałam zamknięte. Miło było się tak pomylić”.
• „Och, sprawiasz mi ogromną radość”.
• „Chcę ci sprawiać ogromną radość”.
• „Ja też cię kocham”.
• „Pocałował mnie w czoło”.
• „Kiedy znów się odezwał, treść jego słów była lekka, jednak w głosie słyszałam ukryte wzruszenie, które mnie roztkliwiło”.

 

Nick mówi otwarcie o poczuciu winy, które odczuwa. Jest mu przykro przez to, co zrobił, wielokrotnie przeprasza kobietę. Wyraża swój żal, wyrzuty sumienia: „Powinienem był zrobić to od razu. Niepotrzebnie cię narażałem na ten cały stres, to było zwykłe tchórzostwo”. Kobieta natomiast otwarcie mówi o swojej radości. Ponadto bohaterowie wprost wyznają sobie miłość. Niektóre uczucia są jednak przez nich ukrywane. W przypadku Nicka to lęk przed odrzuceniem, niepewność i wzruszenie, które w jego głosie usłyszała kobieta. Ona natomiast ukrywa swoje zmęczenie i słabość - te przejawiają się jedynie w jej gestach, zachowaniu. Nie pokazuje również swoich obaw, a także zranienia, smutku wywołanego przez przykrość, którą sprawił jej Nick: „Z jakiegoś powodu nie potrafiłam odrzec nic poza: już dobrze, nie martw się”.