Historia Tristana i Izoldy wpisuje się w ten mit. Mimo że kochankowie przez wypicie napoju zostali niejako zmuszeni do darzenia się uczuciem, ich zachowania są zgodne z tym, co opisuje Platon. Ich miłość jest dziwna, niezrozumiała, ale niezwykle silna, dająca radość. Bohaterowie w żaden sposób nie mogą zmniejszyć intensywności uczucia ani się go pozbyć, bardzo cierpią, gdy nie są blisko. Ich dusze zostały złączone, nie rozdzieliła ich nawet śmierć.