Opis otaczającej rzeczywistości:

„Bez serc, bez ducha, to szkieletów ludy”;

„Obszar gnuśności zalany odmętem:
To ziemia!
Patrz, jak nad jej wody trupie
Wzbił się jakiś płaz w skorupie”;

„A jako w krajach zamętu i nocy
Skłóconych żywiołów waśnią”

„W krajach ludzkości jeszcze noc głucha”.

 

Wezwania do różnych działań:

„Młodości! dodaj mi skrzydła!”;

„Młodości! ty nad poziomy
Wylatuj”;

„Razem młodzi przyjaciele!...”;

„Tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga;
Łam, czego rozum nie złamie”;

„Hej! ramię do ramienia! spólnymi łańcuchy
Opaszmy ziemskie kolisko!
Zestrzelmy myśli w jedno ognisko
I w jedno ognisko duchy!...”.