W wierszu Nad wodą wielką i czystą... panuje podniosły, patetyczny nastrój. Tworzą go następujące środki stylistyczne:
- paralelizmy: „Nad wodą wielką i czystą / [...] /I woda tonią przejrzystą”;
- personifikacje: „Odbiła twarze ich czarne”;
- metafory: „I wszystko wiernie odbijam”;
- epitety: „tonią przejrzystą”, „dumne obłoki”;
- powtórzenia: „Mnie płynąć, płynąć i płynąć”.
Ewa Sikora
Nauczycielka języka polskiego
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.
