Poetka buduje nastrój patosu przez uroczysty ton wypowiedzi, który podkreślają środki stylistyczne:
- refren („Tak nam dopomóż Bóg!”),
- epitety („polski lud”, „czoła dumne”),
- inwersje (np. „Odzyska ziemię dziadów wnuk”, „Twierdzą nam będzie każdy próg”),
- anafory (”Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród, / Nie damy pogrześć mowy”, „Nie damy miana Polski zgnieść / Nie pójdziem żywo w trumnę”).
Lidia Wiśniewska
Nauczycielka języka polskiego
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.
