Słowa, jakich używa Faust, by opisać wiedzę:

• „Przestudiowałem te dziedziny, / Lecz chociaż tyle się trudziłem, / To głupi jestem, tak jak byłem!”;
• „I widzę: wiedzieć nic nam nie jest dane!”;
• „Nie łudzę się, że wiem coś, co naprawdę warto”;
• „Prawdziwy rozum, sens, nauka / Bez wielkiej sztuki sławy zazna”;
• „Bo to jest kupa śmieci, rupieciarnia, / Ta wasza wiedza, napuszona szopka / Z garścią sentencji użytkowych, / Jak to w teatrach kukiełkowych!”.

 

Faust przyznaje, że wiele lat poświęcił na to, by poznać różne dziedziny wiedzy. Ten trud okazał się jednak bezowocny, dlatego bohater negatywnie ocenia wiedzę, widzi w niej tylko puste frazesy, „sentencje użytkowe”, które sprawdzają się doraźnie, jednak nie tłumaczą istoty świata.