Fragmenty świadczące o tym, że Kordian uważa siebie za indywidualistę:

• „KSIĄDZ
  [...]
  Teraz, mój synu, przed wieczności drogą
  Nie masz co komu przekazać na ziemi?
  KORDIAN
  Nic.
  KSIĄDZ
  I nikogo na ziemi?
  KORDIAN
  Nikogo.
  KSIĄDZ
  Nie byliż ludzie przyjaciółmi twemi?...
  KORDIAN
  Nikt.”;
• powtórzenie: „Nie będę z nimi!”.