Monologi policjanta pełnią funkcję prologu oraz epilogu dramatu. Monolog z pierwszej sceny stanowi wprowadzenie do akcji, natomiast wypowiedź policjanta w scenie szesnastej zawiera komentarz i podsumowanie głównych wydarzeń. Z uwagi na to, że dzieło Głowackiego wyraźnie nawiązuje do tragedii antycznej, monologi te można uznać także za odniesienie do pieśni chóru - w teatrze greckim chór m.in. komentował zdarzenia, oceniał je. Podobną funkcję mają wypowiedzi policjanta, który dodatkowo narzuca słuchaczom konkretną interpretację zdarzeń oraz trywializuje ich sens („doszły do nas jakieś idiotyczne plotki, że w TSP znajdował się grób jakiegoś bezdomnego. [...] Okazało się że źródłem tych plotek była chora psychicznie Portorykanka [...]”).