Tytuł Księżniczka z ostatniej ławki to określenie, którym Anna podpisała list do rówieśniczek. Podkreśla ono kontrast między wnętrzem dziewczyny a jej zewnętrznym, wymyślonym obrazem. Bohaterka stwierdza, że kreując fałszywą rzeczywistość, o której opowiadała koleżankom, czuła się jak księżniczka. Część „z ostatniej ławki” natomiast odnosi się do prawdziwego wnętrza Anny - dziewczyna była niezrozumiana, odrzucona, przez co czuła się niezwykle samotna. Tytuł wskazuje na połączenie tego, co wykreowała bohaterka oraz tego, jaka była w rzeczywistości.