W Sonecie I Kasprowicz ukazuje wieś w sposób realistyczny. Skupia się na szczegółowym przedstawieniu chłopskiej rzeczywistości, budynków i roślinności: „Za chatami krępy sad wiśniowy / Wierzby siwe [...]”. Autor zwraca również uwagę na niedoskonałe elementy wsi, takie jak walący się płot, wygłodniałe krowy: „Płot się wali [...] / [...] ryczą chude krowy”.