Relacja człowieka i psa przypomina relację pana oraz sługi lub niewolnika, który pragnie zyskać aprobatę. Pies jest bowiem w pełni zależny od swego właściciela i jego nastrojów. Z tego też powodu robi wszystko, aby zyskać jego przychylność: „Podniósł na pana wzrok i huśtnął ciężkim ogonem - na znak wdzięczności za jedzenie i gotowości natychmiastowego odsłużenia go”.  Zależność tę można określić jako niesymetryczną, ponieważ zwierzę w pełni podporządkowuje się woli i nakazom człowieka, chociaż ten niekoniecznie odpłaca się życzliwością i sympatią: „Ale pan nie zauważył jego dotyku i nie odpowiedział, jak to zawsze bywało, kładąc dłoń na łbie - a to już było przykre”. Pies staje się dla pana wręcz narzędziem, wymaga się od niego bezbłędnego postępowania, zaś za każda pomyłkę jest karany. Zwierzę w pełni oddaje się swej służbie, traktuje ją w bardzo poważny sposób i dąży do tego, aby zawsze zadowolić swego właściciela. Darzy swego pana głębokim przywiązaniem i zrobi dla niego wszystko, jednak ten jest względem niego obojętny, traktuje Rusłana w przedmiotowy sposób.