Badacze teatru postrzegają nudę jako nadrzędny element dzieła, ponieważ nie tylko jest głównym tematem rozmów postaci oraz cechą ich egzystencji. Przede wszystkim tworzy ona również samą konstrukcję utworu, co ma doprowadzić do wstrząsu. Nuda w swych różnych przejawach i odmianach tym samym definiuje całość sztuki i nie można się z niej wyzwolić.