a) Wystąpienie bohatera wiersza nie ma żadnej wartości merytorycznej. Jest bowiem pozbawione konkretnych danych oraz informacji. Podmiot mówiący popełnia liczne błędy składniowe i stylistyczne. Jego wypowiedzenia są często urywane bądź składają się z jednego wyrazu. Tekst zawiera dużo powtórzeń, ale również słów dobieranych na zasadzie podobieństwa brzmieniowego, często z pominięciem jakiegokolwiek sensu wypowiedzi, np.:

„Skoro nie widzę, widzę, że będę wyrazicielem, 
wyrażając na zakończenie przeświadczenie, że
żyjemy w określonej epoce, taka
jest prawda, nieprawda,
i innej prawdy nie ma”.

Bohater popełnia również błędy na poziomie komunikacji niewerbalnej. W wierszu pojawiają się liczne parentezy (wypowiedzenia w nawiasie), które przypominają didaskalia ze względu na sposób zapisu (kursywą). To właśnie one sygnalizują zachowanie osoby wygłaszającej referat: „(bulgot z karafki)”, „(siorbnięcie)”, „(brzęk odstawianej szklanki)”, „(odkaszlnięcie)”.
 

 

b) Przyczyną popełnianych przez bohatera błędów może być z jednej strony nieprzygotowanie do wystąpienia, z drugiej zaś zdenerwowanie z powodu podjętego tematu wypowiedzi, który nie jest wygodny dla referującego. Być może jego zachowanie wynika z decyzji o podjęciu autocenzury.

 

c) Indywidualna część zadania