Na ojczysty krajobraz ukazany w wierszu składa się:

• mrok, który rozjaśnia łuna na niebie („Gdzie dotąd niebo nocą ciemną / Od łuny drży nieugaszonej”);
• pola i łąki, w których spoczywają ciała wielu ofiar wojny („Komu się śnią włóczone kości / Przez psy na polach...”);
• natura utożsamiająca się z tragedią człowieka („Brzozy odarte jeszcze płaczą”).