W utworze Piotra Sommera pojawiają się odwołania się do dwóch obrazów - klonowego liścia prześwietlonego słońcem oraz przejeżdżającego pociągu elektrycznego. W wierszu mówi się także o dźwięku wydawanym przez wspomniany środek transportu. Związek między tymi obrazami i dźwiękiem a poetyką symbolizmu jest zauważalny za sprawą podmiotu lirycznego, który odkrywa nowe znaczenia poszczególnych elementów otaczającego go świata. Pozornie zwykłym rzeczom oraz zdarzeniom nadaje on dodatkowe sensy, jednak te wciąż pozostają w pewien sposób niedookreślone.