Przykładowo:

Obraz ludzkości we fragmencie Dies irae jest zgodny z wizją zaprezentowaną na prawym skrzydle ołtarza Hansa Memlinga. Po pierwsze oba przedstawienia dnia Sądu Ostatecznego mają wymiar katastroficzny. Po drugie zarówno utwór liryczny, jak i dzieło malarskie ukazują małość człowieka. W wierszu wskazują na to słowa: „pędzi duch ludzki i naprzód, i wstecz, / niby garść kurzu, [...]”. W przypadku obrazu świadczy o tym natomiast sposób przedstawienia ludzi, ich bezradność wobec diabłów. Po trzecie w wierszu jest mowa o przerażających, naznaczonych grzechem „upiorach wieku”, które - podobnie jak wspomniane diabły z dzieła Hansa Memlinga - symbolizują zło.