Rozłucki postrzega powstanie z rosyjskiej perspektywy, na co wskazują następujące fragmenty:

• „[...] synka małego miał, kiedy to podłe powstanie przyszło”;
• „Ten mój bratanek - zdradził”;
• „[...] uszedł nocą do bandy”;
• „[...] «że wierny obowiązkowi dla swojej ojczyzny» - i tym podobne brednie”;
• „Mnie, swego przełożonego i stryja, wzywa, żebym także splamił swój oficerski honor, złamał przysięgę i uciekał za nim do bandy, do lasu”.