Magdalena w utworze Bronisławy Ostrowskiej zostaje utożsamiona z ciszą. Stanowi to bezpośrednie nawiązanie do biblijnej bohaterki - Marii Magdaleny - symbolu poszukiwania wiary oraz odkrycia równowagi. Cisza, podobnie jak wspominana postać, jest pokorna, łagodna i miłosierna. Umożliwia także przekroczenie granicy między doczesnością a sferą duchową, wprowadza swoistą harmonię, gwarantując przy tym człowiekowi poczucie wolności.