Przykładowo:

Fragment ten stanowi refleksję podmiotu lirycznego, który przestaje się oburzać obojętnością innych ludzi niezauważających tragedii Ikara. Odkrywa bowiem swoistą harmonię świata. Okazuje się, iż każda jednostka ma swój los oraz przeznaczenie, które powinna wypełnić. Z tego też powodu rodzi się niejako zrozumienie podmiotu lirycznego. Godzi się z tym, iż inne jest przeznaczenie Ikara, inne zaś oracza czy pasterza. Nie ma w tym nic złego, że każdy człowiek dąży do realizacji własnych celów i wypełnia w życiu odmienne zadania. Z tego też powodu obserwowanie upadku Ikara niczego nie zmieni, stanowi coś wpisanego w porządek świata.