Początkowe słowa utworu Jana Polkowskiego są przyznaniem się do kooperacji w trakcie przesłuchania. Podmiot liryczny wyjawił wszystkie sekrety. Stan, który potem odczuwał, opisuje jako wewnętrzną pustkę i zbrukanie. To drugie interpretować można jako przejaw poczucia winy lub zdrady własnych wartości.