Król chciał, by poeta stworzył poemat opiewający jego wielkie zwycięstwo. Początkowo oczekiwał dzieła osadzonego głęboko w tradycji literackiej. Miało być wzorowane na klasycznych tekstach - zarówno pod względem treściowym, jak i formalnym. Zlecił powielenie tego utworu, by rozpowszechnił się wśród ludzi i tym samym wzbogacił kulturę irlandzką. 

Drugi poemat miał odchodzić od klasycznych zasad. Król chciał, by był ekspresyjny, zaskakujący, silnie oddziałujący na uczucia odbiorcy. Otrzymał tekst niepodobny do wcześniejszych wytworów kultury, nowatorski i niepowtarzalny. Uznał go za nazbyt skomplikowany dla szerokiego grona odbiorców, polecił więc zamknąć poemat w szkatule, by tylko wybrani mieli do niego dostęp.

Trzeci tekst miał być ostatecznym popisem wirtuozerii poety. Nie został zapisany - jego treść znali jedynie twórca i król. Był najbliższy doskonałości, musiał więc pozostać pilnie strzeżoną tajemnicą.