Przykładowo:

Wyraz	Symbolika
kot	tajemnica, magia, zmysłowość, metafizyka
brzoza	życie, początek, oś świata, śmierć
wierzba	smutek, stałość, siły witalne
dom	trwałość, bezpieczeństwo, schronienie
piwnica	podświadomość, tajemnica
czarna chusta	smutek, żałoba
taniec	odrodzenie, przemiana, śmierć, żałoba
cień	przemijanie, śmierć

 

Utwór Rymkiewicza porusza temat relacji człowieka ze światem oraz przemijania, które jest nieodłącznym elementem ludzkiej egzystencji. W wierszu świat natury zyskuje szczególny status. Świadczy o tym chociażby sposób ukazania kotów. W tradycji są one postrzegane jako tajemnicze istoty, mające kontakt ze sferą metafizyczną. Z kolei w utworze stają się autorami: „Koty pisały moje wiersze / Piosenki ody tarantele”, wiedzą więcej niż podmiot liryczny. Zaznacza się tutaj rozdźwięk między niezmiennym światem natury, a człowiekiem doświadczającym śmierci: „Koty pisały co tam chciały / Ja umierałem po kryjomu / Brzozy i wierzby im szumiały / Teraz wychodzą z mego domu”. Można wywnioskować, że drzewa nie tylko przypominają o sile, niezmienności natury, ale stają się znakiem śmierci. Również pustka panująca w domu czy piwnicy sugeruje kres życia. Przestrzeń ta wywołuje zazwyczaj pozytywne skojarzenia z rodziną, poczuciem bezpieczeństwa, w tym kontekście zaś symbolizuje raczej brak, odejście. Take odczytanie zdaje się potwierdzać motyw czarnej chusty - znaku żałoby. Również taniec kotów można rozpatrywać jako powiązany ze śmiercią, chociaż wskazuje też na przemianę podmiotu lirycznego, który żegna się z doczesnością. Tym samym wiersz zdaje się przypominać o tym, że egzystencja człowieka - w przeciwieństwie do świata natury - jest niezwykle krucha, podlega on biologicznym procesom.