Początek utworu należy rozpatrywać w kontekście biografii poety, któremu Kaczmarski poświęcił swe dzieło. Na tej podstawie można uznać, iż mianem „piekła” określone zostaje jego egzystencja w ZSRR. Tam bowiem panował terror, ludzie żyli w ciągłym strachu, nie mogli cieszyć się wolnością, zaś prawda i prawa człowieka nie były w żaden sposób respektowane. Z tego też powodu w utworze pojawiają się słowa: „To moja droga z piekła do piekła” - ziemskie cierpienie zostaje zmienione na dosłowną podróż w głąb piekła. Fragment ten podkreśla także doświadczenia podmiotu lirycznego, który za życia doświadczył męki.