Budowa wersyfikacyjna utworu:

• Każda z sześciu zwrotek składa się z czterech wersów. 
• Pierwszy i przedostatni wers są zawsze ośmiosylabowe, z kolei drugi i czwarty - siedmiosylabowe.
• W wierszach ośmiosylabowych występuje średniówka po czwartej zgłosce (4 + 4), z kolei w wierszach siedmiosylabowych średniówka pojawia się po zgłosce trzeciej (3 + 4). 
• W wersach ośmiosylabowych występują cztery akcenty o stałym układzie:  sSsS || sSsS (s - sylaba nieakcentowana, S - sylaba akcentowana, || - średniówka).
• W wersach siedmiosylabowych pojawiają się trzy akcenty o stałym układzie: sSs || SsSs.
• Wyjątkiem są cztery wersy siedmiosylabowe (nr 14, 18, 20 i 24), które posiadają jedynie dwa akcenty wyrazowe o układzie: sSs || ssSs.
• W przeważającej części utworu znajdują się rymy dokładne krzyżowe o układzie ABAB. Występują one w wariancie męskim (np.: Tatr – wiatr, płaszcz – paszcz, wschód – wód, wiatr – Tatr) bądź żeńskim (np.: krawędzi – pędzi, wyciska – urwiska, widnokręgi – pręgi, odmiany – ołowiany, gniewa – ulewa). Pojawiają się też rymy niedokładne, oparte na podobieństwie brzmieniowym głosek (np.: sine - równinę, tło - mgłą). Dwa wersy nie rymują się (bór - gmach). W jednym wersie występują rymy wewnętrzne (gór - bór). 

 

Na podstawie wyżej wymienionych cech można stwierdzić, że utwór posiada regularną budowę. Pojawiają się w nim jedynie nieliczne wyjątki od reguły, które jednak nie zaburzają w znaczny sposób jego rytmu.