Cechy realizmu krytycznego:

• obecność trzecioosobowego, wszechwiedzącego narratora, który przedstawia rzeczywistość z dystansu - „Był już na [...] placu Ujazdowskim, w którego południowej części znajdowały się zabawy ludowe”;
• ocena ukazanej rzeczywistości zgodna z zasadami zdrowego rozsądku - „Potem trzeci szereg - bud zielonych, czerwonych i żółtych, gdzie przy wejściu jaśniały potworne malowidła, a na dachach ukazywali się jaskrawo odziani pajace albo olbrzymie lalki”;
• dbałość o wierność przedstawienia, stosowanie zasady mimesis - „Widział jak na dłoni długi szereg huśtawek, kołyszących się w prawo i w lewo niby ogromne wahadła o potężnym rozmachu”.