Rodion Raskolnikow w swoim artykule opublikowanym w „Słowie Periodycznym” porusza tematykę zbrodni oraz rozważa stan psychologiczny przestępcy podczas dokonywanego aktu przestępstwa. Uważa on, że zbrodni zawsze towarzyszy choroba sprawcy. Ponadto jest przekonany, że istnieją na świecie osoby, wybitne jednostki, ludzie „niezwykli”, którzy posiadają wewnętrzne przyzwolenie na przekraczanie ustanowionych praw, jeśli tylko takie postępowanie wymaga urzeczywistnienia wyznawanej przez nich idei. Ma ona bowiem szansę wpłynąć w pozytywny, „zbawienny” sposób na całą ludzkość. Nie jest to zatem prawo do popełniania przestępstw i unikania z tego tytułu bezkarności. Oprócz wybitnych jednostek żyją na świecie ludzie zwykli, którzy stanowią przeważającą większość. Ustanawiając i egzekwując prawo wpływają na działania wybitnej jednostki, na ogół nie pozwalając jej na dokonanie zbrodni lub karząc ją zgodnie z obowiązującymi zasadami. Jednak należy pamiętać, że zmarłe w ten sposób jednostki, są zazwyczaj w przyszłości wynoszone na piedestał. Ludzie zwykli rządzą zatem teraźniejszością, niezwykli zaś są władcami przyszłości.