Grzegorzewska zwraca uwagę na konstruowanie wizji Fatum u Szekspira. Twórca oddala się od tradycji greckiej (bohater nie może zmienić swojego losu) już w pierwszych aktach. Hamartia to wina tragiczna, która jest zarówno skazą charakteru, jak i błędem bohatera. Szekspir natomiast uważa, że błąd ten ma miejsce przez skażoną naturę człowieka. Autor podkreśla również dynamiczny charakter hamartii. Ukazuje Hamleta, jakby poddawał się śmiertelnej chorobie, pogrążając coraz bardziej w mroku.