Antropocentryzm poglądów wspomnianych filozofów (Mirandoli, Montaigne'a, Erazma z Rotterdamu, Machiavellego) uwidacznia się w odrzuceniu teocentrycznego dogmatyzmu. Renesansowi myśliciele negowali istnienie niepodważalnych prawd. Zakładali, że wszelkie sądy o świecie zależą od indywidualnej perspektywy każdego człowieka. Aby lepiej zrozumieć relacje jednostki z Bogiem i społeczeństwem, uczynili ją głównym przedmiotem swych badań.