Wyznania zawierają osobiste przemyślenia św. Augustyna. Filozof wyznaje, jak wyglądało jego życie, w jaki sposób zmieniało się jego postrzeganie świata. Pytania zawarte na początku tekstu zadaje prawdopodobnie samemu sobie, jednak adresatem fragmentu jest sam Bóg. Świadczy o tym fragment: „Pojąłem w sposób zupełnie jasny, że wszystko, co stworzyłeś, jest dobre i że nie ma żadnych substancji, których byś nie stworzył”.