Aleksander Fredro nawiązuje w Ślubach panieńskich do Gustawa - romantycznego kochanka z IV części Dziadów, który jest uosobieniem wielkiej miłości o destrukcyjnej sile. Gustaw Fredry ma jednak cechy werteryczne - jest niezwykle wrażliwym, tkliwym kochankiem, rozczulającym się nad kobietą swojego życia. Nawiązanie to ma jednak wydźwięk parodystyczny. Fredro uwypuklając pewne cechy romantycznego kochanka, ośmiesza go i pokazuje absurdalność jego zachowania.