Ludowość w utworach romantycznych pozwalała na uruchomienie wyobraźni ich odbiorców. Sprawiała również, że dzieła te stawały się bliższe czytelnikom, gdyż posiadały cechy opowiadanych dzieciom historii. Nieodłączny element tekstów pochodzących z I połowy XIX wieku stanowiło bowiem przeplatanie realizmu z fantastyką, wobec czego często charakteryzowały się tajemniczym nastrojem grozy. Fascynacja folklorem definiowała ponadto bohaterów. Zwykle byli nimi niżej urodzeni chłopcy lub mężczyźni zakochujący się w pięknych nimfach albo rusałkach. Wiele utworów podejmowało także tematykę pogańskich obrzędów, podczas których pojawiały się duchy oraz zjawy. Dzięki takim zabiegom człowiek mógł zerwać z racjonalizmem i skupić się na poznaniu zmysłowym.