W utworze Żal Józefa Czechowicza obecne jest apokaliptyczne obrazowanie. Świadczą o tym katastroficzne wizje przywoływane przez podmiot liryczny ("zniża się wieczór świata tego"). Wyraźny w wierszu nastrój niepokoju budują liczne anafory ("i dziecko w żywej pochodni / i bombą trafiony w stallach / i powieszony podpalacz"), metafory ("ja czarny krzyżyk na listach") oraz epitety ("roztrzaskane szybki", "głodne ludy", "czerwony udój"). Towarzyszące całości uczucie grozy wywołują między innymi ożywienia ("płomień połykający grube statków liny").