Autorzy obu tekstów wyraźnie podkreślają związek między stopniem rozwoju empatii a dzieciństwem. Zauważają, że zalążki współodczuwania można dostrzec już u noworodków. Dzieci uczą się od rodziców sposobów radzenia sobie z emocjami oraz empatycznych postaw. Do prawidłowego rozwoju empatii niezbędne są odpowiednie działania opiekunów - przytulenie, kołysanie, nucenie, spokojny ton to podstawowe sposoby na regulowanie emocji. Ważne są również rodzaje zabaw. Wychowanek uczy się tak właściwego sposobu reagowania na przeżycia swoje i innych.