Przekonanie Wertera o własnej wyższości nad społeczeństwem wyraża się w pogardzie dla ówczesnego hierarchicznego porządku. Bohater bagatelizował upokorzenie, jakie - w mniemaniu innych - spotkało go na przyjęciu, powiedział: „Niech ich diabli - mówię - było mi miło, żem się wydostał na świeże powietrze".