W Słowniku symboli Władysława Kopalińskiego taniec oznacza m.in. 'odrodzenie się z Chaosu, życie, deszcz; przemianę, wyzwolenie, wzniosłość, uroczystość; poświęcenie, poezję, muzykę, ale też przekleństwo i śmierć'. Złoto natomiast symbolizuje 'boskość, boską inteligencję, nieśmiertelność, niezniszczalność, chwałę, doskonalenie i oświecenie duchowe, wszystko, co ważne i wartościowe (również w sferze ducha), mądrość, wiedzę ezoteryczną, tajemnicę'.

W kontekście tych informacji „taniec" żonkili i „taniec" fal można uznać za symboliczne przedstawienie procesu twórczego. Jego efektem jest dzieło - swoisty pomnik poety - mające zapewnić mu nieśmiertelność. Taka wizja sztuki była powszechna w okresie romantyzmu, kiedy poetę postrzegano jako jednostkę wyjątkową, natchnioną, zdolną do tworzenia (niczym Bóg).