Środki literackie wyrażające emocje Kordiana:

• porównania - „Jestem bezsilny! nie mogę, jak Edyp zabójca / Rozwiązać wszystkich sfinksów zagadki na świecie”;
• hiperbole - „Sto we mnie żądz, sto uczuć, sto uwiędłych liści”;
• apostrofa - „Boże! zdejm z mego serca jaskółczy niepokój”;
• wykrzyknienia - „O! nie wiem! nie wiem - jest to gwiazda obłąkana”;
• pytania retoryczne - „I rozwiązać pytanie: żyć? alboli nie żyć?”;
• metafory - „Wszędzie pełno tajemnic, świat się nie rozszerzył, / Ale zyskał na głębi... wierzchem człowiek płynie, / Lecz jeśli drogi węzłem żeglarskim nie mierzył, / Nie wie, czy bieg jest biegiem, gdy brzeg z oczu ginie...”.