Przykładowo:

Sonet Bakczysaraj jest utworem o przemijaniu tego, co kiedyś było dowodem ludzkiej potęgi. Mickiewicz snuje smutną refleksję na temat możliwości człowieka - okazuje się bowiem, że wytwory jego rąk są nietrwałe i przegrywają w konfrontacji z naturą. Ta ostatecznie triumfuje na wspaniałością pałaców, komnat czy tronów. Jest to nawiązanie do sentencji panta rhei - wszystko płynie, wszystko się zmienia. W kontekście sonetu Mickiewicza myśl Heraklita odnosi się do nietrwałości cywilizacji. Ta smutna refleksja utwierdza w przekonaniu, że nawet największe mocarstwa kiedyś przeminą, a ich wytwory porośnie roślinność i pochłonie ziemia.