Wyliczenie wzmacnia wymowę wypowiedzi o braku uzasadnienia wszystkiego, co czysto ludzkie. Wymieniane są kolejne części ciała człowieka i jego dorobku po to, by podkreślić to, jak wiele rzeczy pozostaje bez znaczenia.

Paradoks przedstawionej sytuacji polega na tym, że dążenie ludzi do wolności, pozostawienie ich samym sobie przez Boga, sprawiło, że zostali upokorzeni. Przez taką decyzję ludzkość doprowadza do własnego upadku. Funkcja tego paradoksu jest ukazanie nieoczekiwanej prawdy o człowieku i świecie.