Podmiot liryczny zwraca uwagę na problem alkoholizmu w Polsce. 

• Jego przyczyn doszukuje się z jednej strony w pobłażliwym stosunku do spożywania trunków, z drugiej zaś w sięganiu po niego w sytuacjach kryzysowych, pisze bowiem: 

Pośród żarcików, anegdotek

Szlachecki wspominając miodek

Chyli się Polska w trudne czasy

Przed bóstwem wódki i kiełbasy. 

Podkreśla też, że alkohol traktuje się jak dobro narodowe obecne w polskiej kulturze od wieków; spożywanie trunków wpisane jest niejako w tradycję, jak żartobliwie wspomina podmiot liryczny - już od czasów prasłowiańskich.

• Osoba mówiąca dostrzega, że jej rodacy przyzwyczaili się do traktowania alkoholu jako leku na wszelkie problemy i nie są już w stanie odkryć innego sposobu radzenia sobie z przykrymi doświadczeniami. Spożywanie wysokoprocentowych trunków wywołuje w ludziach stany depresyjne, budzi mroczne, niepokojące wizje. Pogłębia skłonność do rozpamiętywania nieszczęść. Podmiot liryczny wskazuje też, że skłonność do picia alkoholu zauważana jest również przez obcokrajowców i buduje negatywny obraz Polaka.