Tytuł reportażu wskazuje na fakt, że skupia się on na życiu w okolicach Czarnobyla po katastrofie. Swietłana Aleksijewicz zauważa, że w momencie wybuchu reaktora atomowego czas zatrzymał się w miejscu; wszystko co działo się po nim jest konsekwencją wydarzeń z 1986 roku. Reporterka zwraca też uwagę na fakt, że współczesny jej Czarnobyl – opuszczony, porośnięty dzikimi, niepielęgnowanymi drzewami – zwiastuje przyszły wygląd całej ziemi, jeśli znikną z niej ludzie.