Podmiot liryczny określa swoje mieszkanie mianem pustelni, aby podkreślić, że jest ono miejscem odosobnienia od reszty świata. Jego sytuacja różni się jednak od tej anachoretów z biblijnych opowieści. Określenie "grota numerowana" wskazuje, że osoba mówiąca nie żyje na łonie przyrody. Ma swoją własną grotę - mieszkanie z umieszczonym na nim numerem. Miejscem medytacji nie jest już pustynia, a "magazyn kontemplacji", wypełniony przedmiotami, które skłaniają podmiot liryczny do refleksji.