Bohater i Wujek pozostają w bliskiej relacji. Ten pierwszy jest bardzo ucieszony z odwiedzin krewnego, chce mu dogodzić, sprawić, by poczuł się jak najbardziej komfortowo. Wielokrotnie powtarza słowo wujek w różnych przypadkach. W końcu mówi jedynie: "Niechże wuj, proszę wuja, zaraz wujkowi... [...] wujek... wujka... wujkowi... wujkiem... O! wujku... we wujku...". Słychać, że ma do krewnego dużo szacunku, jego przyjście napawa go wręcz wzruszeniem. Wujek zdaje się  także darzyć Bohatera ciepłymi uczuciami, choć traktuje go nieco protekcjonalnie, jakby ten dalej był dzieckiem. Mówi do niego: "Dzieciuch z ciebie. Piotrusiu".