Według Tokarczuk fenomen podróżowania polega na tym, iż człowiek znajduje się w pewnym sensie poza jakimkolwiek miejscem ("znikam z map. Nikt nie wie, gdzie jestem") bądź żyje tak, jakby istniał w dwóch miejscach jednocześnie. Gdy przemieszcza się, jest nieobecny, natomiast na nowo zaczyna istnieć w momencie dotarcia do punktu docelowego ("gdy urzędnicy wbiją im do paszportu stempel albo gdy uprzejmy recepcjonista w hotelu wręczy im klucz"). To sprawia, że podróżujący czują się "niestali" - ich istnienie jest uzależnione od miejsca, które odwiedzają.