Przykładowo:

a) Środki językowe służące budowaniu kontrastu:

• naprzemienne określenia wartościujące pozytywnie i negatywnie („[...] bo to nasze piękne, znane ze swej pracowitości, z patriotyzmu i z zamiłowania do porządku miasto stało się terenem zbrodniczej prowokacji i krwawych zajść, które wstrząsnęły sumieniem każdego uczciwego poznaniaka, każdego Polaka [...]”);
• hiperbole („zbrodnicza prowokacja”, „krwawe zajścia”) i eufemizmy („trudności”, „bolączki”, „Bo przecież wiadomo, że warunki te nie są takie, jakie chcielibyśmy, żeby były”);