Przykładowo:

Na czynność podejmowaną przez podmiot liryczny wskazuje sam początek utworu: „Korzystam z najstarszego prawa wyobraźni / i po raz pierwszy przywołuję zmarłych”. Osoba mówiąca, zwracając się do czaszki Jorika, zastanawia się nad tytułową kwestią rehabilitacji, tym, w jaki sposób zostali potraktowani zmarli, którym odebrano dobre imię. Dostrzega wyrządzoną krzywdę - staje się ona wynikiem fałszywych posądzeń, zakłamania historii oraz manipulacji. Jednocześnie podmiot liryczny podejmuje się refleksji na swój temat, ponieważ dostrzega to, że uległ pewnej narracji: „Wierzyłam, że zdradzili, że nie warci imion”. Uświadamia sobie w ten sposób moc pamięci oraz wpływ żyjących na sposób postrzegania zmarłych. Z tego też powodu osoba mówiąca ma nadzieję, że niesprawiedliwie potraktowani odzyskają swoją dobrą reputację, zostaną właściwie osądzeni. Jednocześnie wypowiadająca się w wierszu sugeruje znaczenie poezji, która powinna bronić prawdy oraz faktów. Z tego też powodu można uznać, iż podmiot będzie się starać, aby jego twórczość stała na straży tych wartości, nie prowadziła do deformacji rzeczywistości. 

 

Określenie miejsca - indywidualna część zadania