Utwór odwołuje się do momentu po zagładzie świata, ale przed Sądem Ostatecznym, który oddzieli bogobojnych od grzeszników. Ludzie są zebrani na łące, zaś pilnują ich aniołowie. Po eksplozjach zapada cisza, którą przerywa krzyk matki - nie zgadza się na rozdzielenie z dzieckiem. Protestuje również inna kobieta, gdyż nie chce, by opuścił ją wybranek - jeden z aniołów tłumaczy nieporozumienie. Z kolei staruszka cierpi, ponieważ straciła ulubionego kanarka, zaś drwal nie chce oddać swej siekiery - do tej pory zapewniała mu warunki do egzystencji, jest dla niego czymś cennym. Inni, chociaż pozornie się poddają, starają się ukryć w dłoniach drobiazgi, które przypominają im o bliskich osobach. Czekają na sąd -  określi on to, czy będą zbawieni, czy też potępieni. 

Sytuację tę można rozpatrywać w kontekście kulturowym (biblijnym), gdyż nawiązuje do Apokalipsy św. Jana. Opisuje bowiem wizję tego, co wydarzy się po końcu rzeczywistości znanej człowiekowi, odwołuje się także do motywu sąd, który ma oddzielić cnotliwych od grzeszników. Wydarzenia ukazane w wierszu stanowią jednak twórcze przetworzenie biblijnej księgi, ponieważ sytuacja liryczna jest przepełniona dramatyzmem, cierpieniem. Zamiast nadziei na życie wieczne dominuje poczucie strachu i osamotnienia wobec niepojętych zdarzeń. Wiersz U wrót doliny warto także odczytać w kontekście historycznym - zwłaszcza II wojny światowej i Holokaustu. Sytuacja bohaterów wiersza przypomina bowiem los osób, które trafiły do obozów koncentracyjnych, doświadczyły okrucieństwa wojny, rozłąki z bliskim, selekcji. Tamta rzeczywistość także stanowiła koniec dotychczasowego świata, ponieważ była niezrozumiała, zniszczyła harmonijną wizję realiów. Niepokój, zagrożenie, niepewność można także potraktować jako nawiązanie do innych doświadczeń historycznych (zbrodni stalinizmu czy zimnej wojny), ich katastrofalnego dla ludzi wymiaru.

 

Współczesna interpretacja - indywidualna część zadania