Budowa cerkwi w Beskidzie Niskim rozpoczęła się około dwieście lat temu, zimą, jednak narrator nie potrafi dokładnie określić roku, w którym miało to miejsce. Prace trwały rok (od zimy do jesieni) i rozpoczęły się od przygotowania drzewa. Mężczyźni cieli je własnoręcznie, często dwóch mężczyzn piłowało jedno drzewo przez cały dzień. Przy pomocy koni zwożono materiał na odpowiednie miejsce. Wiosną rozpoczęła się ręczna obróbka drzew i ustawienie kamieni węgielnych, a następnie wznoszenie ścian i stropu, a ostatecznie pokrycie dachu gontem. Z czasem cerkiew niestety zaczęła niszczeć, przegniła podłoga i ołtarz przekrzywił się. Wcześniej piękne ikony wyblakły lub spęczniały od wilgoci. Po latach drewniane pokrycie zmieniono na blachę. Ostatecznie jednak cały budynek świątyni zaczął chylić się ku upadkowi i wtedy konserwatorzy rozebrali cerkiew i przenieśli ją do muzeum.