Mówca jest niezwykle wrażliwym człowiekiem i świadomym pisarzem. Dostrzega pewne ograniczenia współczesnej literatury i wyznacza jej nowe zadania: "Czy możliwa jest opowieść, która wyszłaby poza niekomunikatywne więzienie...". Autor jest więc osobą oczytaną, zaznajomioną z kulturą i tradycją. W swojej wypowiedzi posługuje się terminami z zakresu poetyki (narrator czwartoosobowy), używa metafor (kosmos literatury) i odwołuje się Biblii ("kto zna myśli Boga, zna jego wątpliwości..."). Język mówcy jest bardzo wyszukany i kunsztowny, a jednocześnie zrozumiały. Używa środków językowych mających przekonać odbiorców do słuszności swojego stanowiska, np. pytań retorycznych ("Kim jest to, które wie, co sądził Bóg?"), zwrotów do adresata ("Czy zastanawialiście się kiedyś...") czy epitetów (cudowny opowiadacz). Jego wywód świadczy o pogłębionym namyśle nad własną twórczością i nad literaturą w ogóle.