Stan wojenny został ogłoszony 13 grudnia 1981 roku. O godzinie 6.00 rano ówczesny pierwszy sekretarz KC PZPR, Wojciech Jaruzelski, wygłosił przemówienie, w którym poinformował o wprowadzeniu stanu wojennego i o powołaniu Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego. Konsekwencjami tej decyzji było: przejęcie przez władzę pełnej kontroli na mediami, zawieszenie działalności związków zawodowych, zamknięcie granic, zwieszenie połączeń telefonicznych, wprowadzenie godziny policyjnej, kontrola przesyłek, zamknięcie szkół, aresztowanie i internowanie działaczy "Solidarności", weryfikowanie przedstawicieli niektórych grup zawodowych (sędziów, nauczycieli, dziennikarzy). Na ulicach miast pojawiło się wojsko i milicja, które mogło wylegitymować i aresztować każdego obywatela. Zakazano wszelkich manifestacji i protestów. Obywatele byli przestraszeni i zdezorientowani, sądzili, że rozpoczęła się wojna. Wielu Polaków nie poddawało się jednak i mimo aresztowań walczyli o niezależność. Powstał podziemny obieg wydawniczy wspierany przez kościół. Dzięki temu bojkotowano docierające z mediów informacje. Stan wojenny zawieszono 13 grudnia 1982 roku i odwołano oficjalnie 22 lipca 1983 roku.